Fleischmann-HO

Reeds vanaf mijn 6e verjaardag werd het merk als het ware met de paplepel ingegoten. Het verjaardagscadeau van 1963 bestond uit een grote modelbaan, compleet met station, dorp, bruggen, bomen en bergen. Mijn vader had 'stiekem' in een van de slaapkamers een complete stad gebouwd, uiteraard met een groot station en dito brug. Als basis voor deze modelbaan diende de startset 300 G van Fleischmann. Het is natuurlijk jammer dat er geen foto's van die periode voorhanden zijn. Ik nog steeds spijt dat ik in mijn (wilde) jonge jaren de wijsheid had alles te verkopen. Het speelgoed was immers "te klein" geworden. Vlak voor onze trouwdag verraste mijn echtgenote mij met een inmiddels beroemd geworden setje: het Roco Sikje met twee Nederlandse goederenwagens. De vlam sloeg weer in de pan, of beter gezegd in de vuurkist.
1983: Nederlandse modelbaan. De eerste modelbaan die ik na mijn trouwdag heb gebouwd was voornamelijk geënt op de Nederlandse Spoorwegen. Veel tweede hands materieel, dus werd er flink gerommeld met logo's. Veel Duits materieel had ineens een Nederlands voorkomen. Het eerder genoemde sikje was vooral te vinden voor de te verplaatsen postwagens (zie foto), terwijl de Lima 1600 met Fleischmann rijtuigen (Silberlinge) de passagiers vervoerde. Van een kameraad had ik nog enkele groene rangeerlocomotiefjes overgenomen, maar vooral een stoomlocomotief van de serie 24. Deze reed, voorzien van een NS-logo (wie bedenkt zo iets), voornamelijk voor de goederentreinen.
1987: Fleischmann Piccolo. Het funeste voor vele modelbanen is het verhuizen. Zo ook voor de reeds gebouwde modelbaan, maar ook later zullen veel van mijn modelbanen in opbouw hiervan het slachtoffer zijn. Na enkele HO-banen in een stadium van 'half af' te hebben afgebroken, leek het mij verstandiger om over te stappen op een kleinere schaal. Fleischmann Piccolo, maar ook Minitrix, Roco-N en Arnold, deden hun intrede. Het was wel even wennen. De kleine schaal had zo zijn voordelen; lange goederentreinen en een complete TEE waren eenvoudig na te bootsen. Maar de kleine schaal had ook zijn nadelen; de locomotieven waren heel stofgevoelig en menig treintje stond dan ook stil. Uiteraard net op een plaats waar ik bijna niet bij kon komen. Vandaar ook de horizontaal doorsneden bergen op de modelbaan. Op de modelbaan maakte ik gebruik van Fleischmann Piccolo rails met bedding, terwijl in de schaduwstations rails van Minitrix lag. Het rollende materieel kwam voornamelijk van Fleischmann; ondermeer de NS 1600, de DB 212, DB 614, maar ook de NS P8. Van Minitrix had ik twee exemplaren van de DB serie 111. Deze reden formidabel. Van Roco bezat ik een 218, maar deze reed beduidend langzamer dan de overige locomotieven en dit bracht mij nog al eens in benarde posities. Treinongelukken in schaal 1:160! Enkele foto's van deze modelbaan staan in Mijn Fotogalerie. Al met al heb ik veel plezier beleefd aan deze kleine schaal, maar toen ik in 1988 oog in oog kwam te staan met de Fleischmann P8 in de schaal HO, was ik meteen verkocht! Binnen enkele maanden was ik weer omgeschakeld naar de schaal 1:87. Op diverse beurzen met het N-spoor materieel ingeruild voor alles wat ik maar kon gebruiken van Fleischmann in de schaal HO. De modelbaan werd in zijn geheel verkocht. Dat scheelde weer afbreken voor mij, maar vooral ontwerpen en bouwen voor de nieuwe eigenaar. Veel direct plezier heb ik niet gehad aan de hernieuwd verworven schaal. Een internationale verhuizing was aanstaande. Het net aangeschafte materieel verdween in de vitrine en het wachten was op 'betere' tijden in het noord-duitse land.
1991: Modelbaan naar DB-voorbeeld. Pas anderhalf jaar na de verhuizing naar Zeven (Niedersachsen) was het tijd voor de 'nieuwe' modelbaan. Na enkele maanden te hebben gebouwd aan de diverse scenery, bijvoorbeeld een locomotievenloods, kolenbeladingsinstallatie, etc. werd aangevangen met de bouw van de modeltafel. De geplande modelbaan was een ontwerp naar tijdperk II en IIIa. Van deze modelbaan staan ook foto's in Mijn Fotogalerie. Het ontwerp van zowel modelbaan, tafel, als elektronica waren de opstap voor de nieuwe baan van 1992. 1992: Modelbaan met waterschade. Deze modelbaan zou dé baan worden in tijdperk II en IIIa, Kosten nog moeite werden gespaard. Ofschoon het baanplan vrij eenvoudig was gehouden, stond het wel garant voor interessant treinverkeer. Op het linkergedeelte was ruimte gemaakt voor de ronde locomotievenloods met alle facetten voor het onderhoud van zowel stoom- als diesellocomotieven. Aan het rechterzijde was een verhoogd dorpje gepland. Het schaduwstation bevatte slechts drie sporen, maar het verborgen station kon toch vier treinen automatisch verwerken en een voor een doorsturen. Na uitgebreid het functioneren van de opstelsporen te hebben getest, was het tijd om de baan in de grijze lak te zetten en aan te vangen met de opbouw. Eerst kwam de onderhoudsgedeelte aan de beurt. De slakkenputten werden geplaatst en een uitsparing voor de draaischijf gezaagd. Daarna was het de bedoeling dat de overige rails zou worden vastgezet en aan het station en diens omgeving zou worden begonnen. Tenminste dat was de bedoeling. In augustus 1993 was ik werkzaam aan de modelbaan en had deze opnieuw grijs geverfd. Omdat ik ook de schraagjes, waarop de baan ruste, net had gelakt, lagen de baandelen te drogen op de vloer van de kelder. Na alles te hebben schoon gemaakt, leek het mij tijd voor een biertje. Dat hadden we wel verdiend. Op het moment dat ik in de huiskamer een flesje bier open trok, trok de hemel dicht. Binnen enkele minuten leek de hele lucht donkergroen en barstte een noodweer los. Nog steeds nietsvermoedend stonden we uit het raam te kijken naar het plenzende water. Je zal er maar doorheen moeten. Naar een volgend flesje werd gesmacht, maar deze diende te worden opgehaald uit de koelkast in de kelder. Daar aangekomen wist ik niet wat ik zag. In de keldergang stond inmiddels een dikke 15 centimeter water; dus ook in de kelder zelf. De hele modelbaan stond 'onder water'. Wat dit voor gevolgen had, was niet te overzien. Na enkele dagen stond de baan zo krom dat de samengevoegde delen een grote achtbaan vormden. Alle rails en wissels werd verwijderd en de houtconstructie werd als verloren beschouwd. Foto's van de modelbaan, voordat het noodweer toesloeg vindt U in Mijn Fotogalerie. Het zou weer enkele jaren duren voordat aan een nieuwe modelbaan zou worden begonnen. 1995 en 1996 stonden in het teken van werkzaamheden op de Balkan, op precies te zijn; in Split en Trogier (Kroatië). 1997 stond in het teken van de verhuizing terug naar Nederland.
2000: Modelbaan in de lengte. Het zou duren tot het jaar 2000 voordat de rust was teruggekeerd en de gedachten weer uitgingen naar een nieuwe modelbaan. In de winter van 2000-2001 werd aangevangen aan een ambitieus project: een langgerekte modelbaan van maar liefst 9,50 meter lang en slechts 1 tot 1,25 meter breed. De ruimte was er voor; de gehele zolder stond tot de beschikking. De planning en de bouw van de baan liep enorme vertraging op door de parallel lopende digitalisering van baan en materieel. Geheel 2001 stond in het teken van plannen en ombouwen van de baan naar een digitaal 'meesterwerk'. Tevens werden een aantal locomotieven uitgerust met een Fleischmann Twin of Lenz digitale decoder. Al met al een kostbaar, maar heel leerzaam traject. Vanaf juli 2002 tot en met juni 2003 was ik weer eens 'uit het net'. Die maanden bracht ik wederom door op de Balkan. Dit maal in Banja Luka (Bosnië). We waren al meer verhuisd, maar dat we spoedig na mijn terugkeer in Nederland weer zouden verhuizen was in 2000 niet voorzien. In het najaar van 2003 werd de modelbaan dus maar helemaal afgebroken en de zolder verbouwd voor mogelijke kopers. Het materieel verdween wederom in de vitrines, de rails en scenery alvast in de verhuisdozen. Wat restte waren de foto's, zie Mijn Fotogalerie.
Een rustpauze. 2004 werd gebruikt voor de verhuizing en het zal nog wel even duren voordat kan worden begonnen met de bouw van de modelbaan. In de winter van 2006/2007 zal de ruimte pas beschikbaar komen en kan de tafel worden opgebouwd. 2008: Een nieuw begin. Dit jaar werd het jaar van de nieuwe uitdaging. De ruimte kwam beschikbaar en al spoedig werd er gestart met het bouwen van de treintafel. Het nieuwe modeldorp is gesitueerd tussen Nürnberg en München. Zie Mijn Modelbaan: Introductie.